دلتنگی

از این دلبستگی ها

از این چرخ کبود نقره فام

من گذشتم ..من گذشتم تارسم بر قله کوه بلند اقتدار

از تمام روشنی های جهان از تمام رودهای گرم روان

من گذشتم تا رسم بر سِرّ یک غار نهان

چون حرا عمق وجودم گشته سنگ

بی محابا می زنم بر دل سه رنگ

رنگ امیدو سراسر اشتیاق با نوای زنجره در عمق خواب

می شوم همرنگ وحی و نور تام

من خلاص از زهر و شیرینی به کام ....